دوستی به نام "فرا" پرسیده بود:"در جواب سوال کلیشه ای"تو که این قدر دختر خوبی هستی چرا تا حالا ازدواج نکرده ای؟" چه جوابی باید بدهیم؟"
دوست دیگری طی یک کامنت خصوصی پرسیده است:" به نظر شما بیشتر دانستن و واجد تعاریف باهوش شدن و شاید درنتیجه، محدود شدن دامنه انتخاب زوج، یک حسن است یا عیب؟ به خودتان از۱۰۰ امتیاز چه امتیازی می دهید و از نظر شما Range قابل قبول نامزدتان چه محدوده ای از امتیازات است؟"

به نظر من سوال نفر دوم، به نوعی پاسخ سوال نفر اول است. این واقعیت دارد که یک فرد، هرچه به مدارج بالاتر دست پیدا کند، دایره پیدا کردن همسر همردیف نیز به همان نسبت برایش تنگ تر می شود.این مشکل برای خانمها نمود بیشتری دارد چرا که مردان با ارتقای تحصیلات و اشل کاری، ممکن است زنی با درجه پایین تر را صرفا به دلیل زیبایی اش انتخاب کنند، اما در عین حال از انتخاب همسری که تحصیلات، درآمد و موقعیت خانوادگی بالاتری نسبت به آنها دارد گریزانند، بگذریم از دوره های موقتی که به دلیل وجود بعضی مسائل اجتماعی، این معادلات به هم می خورد.
زنان نیز از انتخاب مردی که موقعیت بهتری نسبت به آنها دارد استقبال می کنند و دلشان نمی خواهد با مردی ازدواج کنند که از لحاظ مختلف، پایین تر ازآنهاست.

مدت ها پیش در مجله ای خواندم که تحقیقی نشان داده است مردها از زنان باهوش خوششان نمی آید، به این دلیل که آنها می ترسند زنان باهوش و تحصیلکرده، به حد کافی در روابط خصوصیشان، جذاب نباشند! همان تحقیق، بعد از بررسی آماری ادعا کرده بود که اتفاقا زنان  باهوش، در ارتباطات خصوصیشان هم ۳xی ترند و جذابیت بیشتری دارند.

بنابراین اگر خاله خان باجی ها از"فرا" پرسیدند چه چیزی از دیگران کم دارد که هنوز ازدواج نکرده، او می تواند مثل من جواب بدهد که چیزی کم ندارد، بلکه متاسفانه یک چیزهایی زیاد دارد!

در پاسخ دوست دوم باید بگویم به نظر هر آدم عاقلی، بیشتر دانستن و واجد تعاریف باهوش شدن یک حسن است. عیب ازآن کسی است که این حسن را به شکل عیب می بیند. من آدم باهوشی هستم، نمی دانم نمره ام از۱۰۰ چند می شود اما تجربه به من ثابت کرده که تحمل آدمهایی با اختلاف هوش زیاد، برایم سخت است.
به نظرمن طبیعی است آدمهایی که از نظر هوش و اطلاعات عمومی در یک محدوده قرار دارند،بهتر با هم کنار بیایند و حرف یکدیگر را بفهمند اما ظاهرا مردان ترجیح می دهند با کسی ازدواج کنند که بتوانند تسلط خود را در امور مختلف به او نشان بدهند و ازاین که اطلاعاتشان را به رخ او بکشند یا او را اداره کنند، لذت می برند.
شاید این حرف ها قدیمی به نظر برسد و بسیاری از مردان هزاره سوم  ادعا داشته باشند که از زنان مستقل و معتمد به نفس، خوششان می آیداما دخترانی مثل من، وجود این طرز فکر را،حتی درهمین هزاره، با تمام وجود لمس کرده اند!

در نهایت ما خودمان را این طور دلداری می دهیم که همین هوش و استعداد زیادمان باعث شده که نا امروز موفق به فرار از زیر بار ازدواج شویم!